Na de militaire opstand van de fascistische generaal Francisco Franco tegen de net verkozen socialistische regering, verkeerd Spanje in 1936 in staat van burgeroorlog. Terwijl de fascistische opstand van het leger, vooral  onder leiding van anarchisten en revolutionaire socialisten, door provisorische arbeidersmilities wordt neergeslagen ontwikkeld zich eveneens een diepgaande sociale revolutie.

Om de opstand van het leger het hoofd te bieden wordt het ‘Frente Popular’ (vert. Volksfront) opgericht. De deelnemende partijen binnen dit initiatief een gemeenschappelijk doel lijken te hebben, maar niets minder waar. Vanuit Moskou probeert Stalin invloed op het Volksfront uit te oefenen. Via het Volksfront trachtten de Stalinisten de kracht van de sociale revolutie te breken om, aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog, de Sovjet Unie als betrouwbare partner van de kapitalistische naties naar voren te schuiven - een tweede contrarevolutie.

krijgen was het ‘Decreet tot de Militarisering’, in 1937. Hiermee kwamen de arbeidersmilities onder centraal bewind te staan van de republikeinse regering.

De auteur van deze tekst spreekt zich scherp uit tegen deze militarisering. Het is een verdediging van de verworvenheden en idealen van de sociale revolutie in Spanje. De wijze waarop idealen als vrijheid, gelijkheid en zelfbeschikking weerslag vinden in de structuur van de arbeidersorganisaties en hun milities is uiteindelijk van groot belang voor de (zelf )verdediging van diezelfde idealen.

vraagstuk, kenmerkend voor elke revolutionaire situatie: van de Russische Revolutie tot het anti-imperialistisch verzet in Vietnam en het verzet heden ten dagen in Koerdistan.

Deze uitgave ontstond uit de samenwerking tussen Anarchistische Groep Nijmegen en anarchisme.nl.

Uitgave door Anarchistische Groep Nijmegen, 2017